Beton architektoniczny
Budowa, architektura konstrukcje betonowe

Plany warstwicowe

Posted in Uncategorized  by admin
February 22nd, 2018

Jeżeli chcemy wyznaczyć kierunek od stanowiska instrumentu do danego punktu terenowego N, przykładamy nanośnik tak, aby odczyt kąta kierunkowego (z pomiarów terenowych dla danego punktu N) był dostosowany do kierunku zerowego a brzeg nanośnika wskaże kierunek, na którym należy odmierzyć odległość ON. Odmierzając na tym kierunku odległość NO wyznaczamy punkt N i przy tym punkcie wpisujemy jego wysokość obliczoną w dzienniku pomiarowym. Plany warstwicowe służą do tyczenia tras drogowych w terenach trudniejszych na odcinkach, dla których wykonuje się zdjęcia tachimetryczne, Tyczenie tras na takim planie pozwala na bardziej dokładne i wnikliwe obieranie kierunków zasadniczych oraz na dobieranie odpowiednich promieni łuków, ponadto trasy łatwiej można dopasować do terenu, osiągając w ten sposób zmniejszenie. robót ziemnych. Po wyznaczeniu trasy na planie warstwicowym, zostaje- ona przeniesiona w teren dla dokonania szczegółowych pomiarów polowych do projektu drogi. Interpolację warstwic wykonuje się przy zastosowaniu kalki z szeregiem linii równoległych. Interpolację można wykonać tylko między punktami, które zostały oznaczone na szkicu, jako nadające się do zainterpolowania, w przeciwnym razie może powstać fałszywy obraz terenu. Wzór kalki do interpolacji warstwic i sposób korzystania z niej. Na szkicu polowym między zdjętymi punktami A 1 B, A i C oraz C i D pokazano strzałkami kierunki możliwej interpolacji warstwic. Kalkę nakłada się na rysunek, ma którym poprzednio naniesiono punkty i ich wysokości w ten sposób, aby wysokości poszczególnych punktów były zgodne z podziałem linii kalki. Punkty pośrednie wyznacza się (nakłuwa się igłą) na przecięciu się linii łączącej punkty, między, którymi przeprowadzamy interpolację z liniami kalki. więc: 126, 125. Punkty warstwic łączy się następnie liniami łagodnymi i otrzymuje się przebieg warstwic terenu. Plany sytuacyjne dróg (warstwicowe, sytuacyjne) wykonuje się zazwyczaj w skali 1 : 2000 lub 1 : 1000 w zależności od szczegółów, jakie należy uwidocznić na planie. Plany warstwicowe dla ważniejszych szczegółów trasy wykonuje się niekiedy w skali 1 : 500. Przekroje poprzeczne normalne wykonuje się zazwyczaj w skali l : 50, natomiast zbiór przekrojów poprzecznych dla trasy – w skali 1 : 100, aby umożliwić dostatecznie dokładne obliczenie robót ziemnych i elementów nawierzchni. Profile podłużne nanosi się zazwyczaj w skali odpowiadającej skali planu sytuacyjnego, tj. 1.: 2000 lub 1: 1000 dla odleqłości, a w skali dziesięciokrotnie większej, tj. 1 : 200 lub 1 : 100 – dla wysokości. Zarówno przy zdjęciu szczegółów w terenie, jak i przy sporządzaniu odpowiednich planów i rysunków należy pamiętać o zastosowaniu skali odpowiednio da zadania, jakie ma dany rysunek spełnić w projekcie drogowym. Jako podstawowe cechy należy wymienić dostateczną dokładność, wyraźne wykonanie rysunku (łatwość w odczytywaniu), zgodność rysunku z danymi terenowymi. [więcej w: kamień elewacyjny, listwa przypodłogowa, Listwy przypodłogowe ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: kamień elewacyjny listwa przypodłogowa Listwy przypodłogowe